Rok 2025 przynosi szereg istotnych informacji dla osób z niepełnosprawnościami w kontekście dostępnych świadczeń. System wsparcia w Polsce charakteryzuje się różnorodnością świadczeń oferowanych zarówno przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jak i miejskie oraz powiatowe ośrodki pomocy społecznej. Przeanalizujemy główne dokumenty oraz świadczenia dostępne dla osób z różnym poziomem niepełnosprawności.
Kluczowymi dokumentami dla osób z niepełnosprawnościami są orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności. Orzeczenia te wydawane są przez zespoły miejskie, powiatowe i wojewódzkie do spraw orzekania o niepełnosprawności. Decyzje dotyczące poziomu potrzebnego wsparcia wydają wojewódzkie zespoły. Innym ważnym rodzajem orzeczeń są te określające niezdolność do pracy lub niezdolność do samodzielnej egzystencji, które wystawiają lekarze orzecznicy ZUS.
Niezdolność do pracy, uznawana przez ZUS, jest dedykowana osobom, które z powodu naruszenia sprawności organizmu całkowicie lub częściowo straciły możliwość wykonywania pracy zarobkowej. Całkowita niezdolność oznacza utratę możliwości wykonywania jakiejkolwiek pracy, zaś częściowa dotyczy znacznej utraty zdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. ZUS przyznaje tutaj renty z tytułu niezdolności do pracy, renty socjalne oraz świadczenia uzupełniające.
Orzekanie o niepełnosprawności obejmuje także dzieci do 16. roku życia oraz osoby dorosłe, przy czym określa się stopnie niepełnosprawności: lekki, umiarkowany i znaczny. Decyzja o poziomie wsparcia jest kluczowa dla uzyskania świadczeń wspierających w ZUS. W praktyce orzeczenia te prowadzą do przyznania różnych form wsparcia finansowego, takich jak zasiłki pielęgnacyjne lub świadczenia pielęgnacyjne dla opiekunów dzieci z niepełnosprawnościami.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Miejskie Ośrodki Pomocy Społecznej oferują różne formy wsparcia. Do świadczeń wypłacanych przez ZUS należą renty z tytułu niezdolności do pracy, dodatki pielęgnacyjne, renty socjalne, dodatki dopełniające oraz świadczenia uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Z kolei MOPS zajmuje się zasiłkami pielęgnacyjnymi, świadczeniami pielęgnacyjnymi oraz zasiłkami stałymi.